9 Eylül 2008 Salı

soyunmak için giyinmek

sabah saat dörtte yatağa girdim..kalktığımda 6:48 di..pencereyi açtım,serin hava tazecik tarafından vurdu suratıma,irkildim,pakinin aldığı şalı doladım vücuduma..sanırım zombiler gerçek..yaşayan ölüler..ben,annem,günce,sinan,meral,math 272 profesörü,humanityci,elbiseci ibrahim,büfeci serkan,selçuk abi,biraz hatta en çok ta babam...hayatta bazı anlar vardır..ve o an siz hiçbir şey bilmek zorunda değilsinizdir..bir baraj gölünde boğulurken bukowskinin gökdelen camında bi leke olması,petrol yükseldikçe rusyanın zenginleşmesi,çin'in faşizm le yönetilmesi,ekmeğin bir lira olması önemli değildir çünkü..geceleyin sadabatın iplerine ellerini dolamış köprüye çıkarken bunları düşünen kaç insan var diye düşünenler vardır bir de..björk kulağına eğilmiş,sessizce black coffee yi söylüyordur hayalinde..kimse görmez onu..gülersin..sonra yanında ki adam döner ve sorar;
-neden gülüyorsun?
-hiiçç..mutluluktaan....
ona bile inanmazlar..oysa bu kadar basittir mutlu olmak..

Hiç yorum yok: