22 Nisan 2008 Salı

'ölü evinden anılar' demiş dostoyevski

tam ciğerlerimi doldurmuş,açmış kollarımı yürüyorum,çöpün yanından geçtim..yürürken önüne bak diye boşuna demiyor demek ki büyükleriniz..zaten bu 'büyükler' kim onu çok merak ediyorum..anladık biz sömürgeyiz. senin taşralı lisanın var,onun dantel oyalı,paçalı donu benim se plastik terliklerim..napalım yani? bundan önce herşeyi yanlış yapmak,yine yanlış yapıcağın anlamına gelmiyo mu nasıl olsa..tuhaf insanlarız kabul..yani minik taytlı,naif barbi bebeklerin .ötünü görebilmek için artistik buz pateni izlerken öğreniyoruz dünyada Belarus diye bi ülkenin olduğunu..bense oskar konuşmamı trenle eve dönerken hazırlıyorum..eksik bişiler var,belli..sanırım ödül almadan önce bi film çekmeli...yaşadığınız yerçekimli toprağın üzerinde(hatta yüzme biliyorsak,nehirlerde;denizlerde;okyanuslarda..) hiç gay olmadığını,kimsenin kullanılmış petlerini çamaşır makinesinin üzerinde bırakmadığı,çoraplarını yatağın altına atmadığı,kimsenin spider man izlemediği ve andy warhol olmaya çalışmadığını hayal edin..evet,çekilmez olurdu bencede...

Hiç yorum yok: